Ech...

Ruszam, ruszam i jakoś nie mogę ruszyć...
Wszystko mnie ostatnio wkurza... Tak maksymalnie... Totalnie i do bólu...
Mam dosyć absolutnie wszystkiego i wszystkich...
Jestem po prostu zmęczona psychicznie...
Brakuje mi mojej pracy... Moich klientów, za którymi straszliwie tęsknię...
Brakuje mi tamtego fizycznego zmęczenia... Wtedy przynajmniej nie miałam czasu na głupie myślenie... Myślenie, które wszystko komplikuje...
Ech...

Ruszam z paznokciami...

Udało się! Mam dyplom - choć jeszcze nie w ręku - stylistki paznokci! A tak się bałam! Całą noc nie mogłam spać, ale udało mi się... Bardzo się cieszę. Mam już zamówione wizytówki i teraz czekam na ich odbiór... Wszystko gotowe na przyjęcie klientek...


Zapraszam serdecznie!

Zakręcenie...

Jestem zakręcona... Pomysły w mojej głowie zmieniają się każdego dnia. Jeszcze w starym roku miałam ochotę zostać fotografem, bo fotografia to jedna z moich największych pasji. I minął zaledwie miesiąc i moje plany na siebie się zmieniły. I to dosyć znacznie, bo jestem w trakcie przygotowywania się do kursu na stylistkę paznokci. To łączy moje zamiłowanie do malowania i artystycznego wyżywania się. Pierwsze dwa zamówienia są już w drodze, potem muszę wykombinować stolik i umówić się na kurs... I ruszam... Już nawet wizytówki mam gotowe... Tylko... Zrobiłam dwa wzory i nie umiem się zdecydować...

Choinkowe ciasteczka...

Kamilek męczył mnie o ciasteczka na choinkę. Męczył, męczył aż w końcu dałam się namówić i je upiekłam. Przepis jest banalnie prosty i aż ciężko uwierzyć, zę wychodzą z niego takie pyszności...

Składniki:

1 żółtko
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego lub 2 łyżeczki cukru waniliowego
375 g mąki
250 g masła
140 g cukru pudru

Żółtka utrzeć z cukrem pudrem, dodać resztę składników i wstawić do lodówki do oziębienia. Rozwałkować, wycinać dowolne ciasteczka i piec je w 180 st. przez ok. 10 min. I to tyle...

Potem pozostaje nam je tylko udekorować. Ja zrobiłam domowy biały lukier (białko, cukier puder i kilka kropki soku z cytryny) i całość posypałam posypką...

Na choinkę zostawiłam te najbardziej przypieczone a reszt została do zjedzenia. Leżała aż dwie godziny, potem zostało mi jedynie zebrać pusty talerz. A dziś reszta ciasteczek zawisła na choince...

O czymś...

Miałam dziś pisać o czymś zupełnie innym, ale jakoś mi nie idzie. Miało być o moim mieście. Mieście, które jest moim domem i z którym się całkowicie utożsamiam. Nie umiałabym żyć gdzie indziej na ziemi. Po prostu bym nie umiała. Ale nie będzie o tym... Muszę zebrać myśli i dobrze się przygotować.

Chciałam napisać o przyjaźni, a może raczej o jej braku. Wygodnie mi w domu. Lubię to ponad wszystko. Lubię gotowanie, pieczenie, dbanie o wszystko. Lubię to i już. Nie znoszę tylko, kiedy mówi mi się, że jestem nieszczęśliwa. Nie znoszę tego! Nie dla każdego jest wielka kariera i biznesy. Wiem, że nie dla mnie i tyle. A jednak równocześnie brak mi pracy. Brak mi codziennego wychodzenia z domu. Tamtych ludzi i atmosfery między nami. Brakuje mi ich jak diabli. Każdego dnia o nich myślę, bardzo ciepło o nich myślę. Zastanawiam się, czy mogłabym tam jeszcze wrócić i jakby mnie przyjęli. Wiem już jak mnie pożegnali, ale jak by mnie powitali z powrotem? Tego nigdy się nie dowiem. A jednak tli się we mnie taka mała iskierka nadziei. Taka maleńka, jak ziarnko piasku. A jednak jest i nie daje mi spokoju. A może jak wcale nie potrzebuję spokoju? Powiem szczerze, że jestem ostatnio po prostu skołowana. Już sama nie wiem, czego chcę od życia. Jeszcze pół roku temu wiedziałam. Wiedziałam czego chcę i gdzie chcę być. To prawda, że miałam różne myśli, niektóre prowadziły do dosyć radykalnych zmian w moim życiu. W moim i nie tylko w moim. Bo różnie to bywało.

Jeszcze letnie design paznokci...

Jeszcze letnie design paznokci...

Kłodzko...

Dziś zapraszam na spacer po Kłodzku... Po jego przepięknym rynku z barokowym i renesansowymi kamieniczkami...




I ogromnej bastionowej twierdzy, wzniesionej na miejscu wcześniejszego zamku w 1577 roku.






Oto gotycki most wzniesiony w 1280-1390, nawiązujący do przepięknego mostu Karola w Pradze...


Poza tym można zobaczyć Kościół św. Jerzego i św. Wojciecha z końca XIII wieku, późnogotycki kościół NMP z XIV wieku, klasztor i muzeum Ziemi Kłodzkiej. Wszystko warte zobaczenia...